همه عمر برندارم سر از این خمار مستی

که هنوز من نبودم که تو در دلم نشستی

تو نه مثل آفتابی که حضور و غیبت افتد

دگران روند و آیند و تو همچنان که هستی

بيزار گردند از شهي شاهان اگر اگه شوند

زان باده ها كه عاشقان در مجلس دل مي خورند